Jak wysyłać rozmowy i leady z chatbota na webhook (n8n, Make, Zapier)

Webhook chatbota to punkt końcowy HTTPS, na który platforma chatbota wysyła metodą POST ładunek JSON za każdym razem, gdy coś się dzieje: odwiedzający zaczyna rozmowę, agent kończy odpowiedź, zostaje pozyskany lead. Skieruj ten punkt końcowy na n8n, Make lub Zapier, a wszystko dalej — alerty na Slacku, arkusze, aktualizacje CRM, maile uzupełniające — to automatyzacja, którą już umiesz budować. W SuperCognit rejestrujesz punkt końcowy w panelu, wybierasz zdarzenia, a każde doręczenie jest podpisane i ponawiane. Ten poradnik omawia dostępne zdarzenia, wygląd ładunków, odbiornik w każdym z narzędzi i kilka błędów, przez które po cichu tracisz dane.

Zdarzenia, które możesz subskrybować

Nazwy zdarzeń to publiczny kontrakt: nowe są dodawane, istniejących nigdy się nie przemianowuje, więc automatyzacja zbudowana dziś będzie działać dalej. Te, których używa większość osób:

Punkt końcowy z pustą listą zdarzeń otrzymuje wszystko. Zacznij wąsko — jedno zdarzenie, jeden przepływ — i poszerzaj, gdy pierwszy scenariusz zrobi się nudny.

Jak wygląda ładunek leada

{
  "id": "evt_…",                // stable across retries — dedupe on this
  "event": "lead.captured",
  "version": 1,
  "createdAt": "2026-09-10T09:14:02.000Z",
  "workspaceId": "…",           // a receiver may serve several workspaces
  "data": {
    "leadId": "…",
    "productId": "…",
    "sessionId": "…",
    "agent": "Showroom assistant",
    "contact": { "name": "Ana Silva", "email": "ana@example.com", "phone": null },
    "fields": { "budget": "20k" },
    "consent": true,
    "sourceUrl": "https://acme.com/pricing",
    "status": "pending",
    "crm": { "provider": "pipedrive", "leadId": "…", "url": "…" }
  }
}

Obiekt fields zawiera odpowiedzi kwalifikujące zebrane przez agenta, consent rejestruje, że odwiedzający zgodził się na kontakt, a crm występuje tylko wtedy, gdy podłączony jest CRM. Ładunki tylko zyskują pola; nic, co zmapujesz dziś, nie zniknie.

Zarejestruj punkt końcowy

// Node.js — verify the signature on the RAW body (not the parsed JSON)
import { createHmac, timingSafeEqual } from "node:crypto";

export function verify(rawBody, header, secret) {
  const expected = "sha256=" + createHmac("sha256", secret).update(rawBody).digest("hex");
  return expected.length === header.length && timingSafeEqual(Buffer.from(expected), Buffer.from(header));
}

Odbieranie w każdym narzędziu

n8n

Użyj węzła Webhook z metodą POST i opcją „Respond immediately”. Zaraz po nim dodaj węzeł Code, który zweryfikuje podpis za pomocą powyższego fragmentu — n8n udostępnia surową treść, gdy włączysz to w węźle — a potem rozgałęź przepływ według pola event węzłem Switch. Samodzielnie hostowane n8n pod Twoją własną domeną to najporządniejsza opcja: Twój sekret i Twoje dane zostają u Ciebie.

Make

Utwórz Custom webhook, wykonaj jedno testowe doręczenie, żeby Make poznał strukturę, a potem dodaj router według pola event. Make potrafi obliczyć HMAC w funkcji tekstowej; porównaj go z nagłówkiem przed routerem i zatrzymaj scenariusz przy niezgodności.

Zapier

Użyj Webhooks by Zapier z Catch Hook jako wyzwalaczem. Zapier sam parsuje JSON, co jest wygodne, ale oznacza też, że do weryfikacji potrzebujesz kroku Code odtwarzającego surową treść; jeśli to więcej, niż chcesz, ogranicz Zapa do scenariuszy niskiego ryzyka, takich jak powiadomienia, a zapisy w CRM zostaw natywnej integracji.

Ponowienia i idempotentność

Doręczenia, które nie dostaną odpowiedzi 2xx, są ponawiane do pięciu prób z wykładniczym odstępem — co jedną, dwie, cztery i osiem minut — a każda próba jest zapisywana ze statusem odpowiedzi. Pole id w kopercie pozostaje takie samo we wszystkich próbach i właśnie to pozwala usuwać duplikaty: jeśli Twój punkt końcowy odpowiedział powoli, a ponowienie i tak dotarło, druga kopia ma to samo id i ją pomijasz. Odpowiadaj szybko, zapisz id, pracę wykonaj potem.

Pięć scenariuszy, które zwracają koszt konfiguracji

• lead.captured → wiadomość na Slacku na kanał sprzedaży z kontaktem, odpowiedziami kwalifikującymi i linkiem do zapisu rozmowy.
• lead.failed → alert dla osoby odpowiedzialnej za połączenie z CRM, z id leada do ponownego wysłania z panelu.
• message.completed → dopisanie do arkusza przeglądu, a potem losowe sprawdzenie dziesięciu tygodniowo pod kątem jakości.
• conversation.created → liczenie według sourceUrl w panelu, żeby widzieć, które strony zaczynają rozmowy.
• knowledge.source.failed → zgłoszenie do właściciela treści, zanim agent zacznie odpowiadać na podstawie nieaktualnych stron.

„Webhook ChatGPT”: dlaczego to wyszukiwanie nie daje nic przydatnego

Osoby szukające webhooka ChatGPT zwykle mają na myśli jedną z dwóch rzeczy. Jeśli zbudowały własnego GPT, odpowiedź brzmi: GPT może wywołać Twoje API przez akcję, ale nie wysyła Ci zdarzenia, gdy odbywa się rozmowa — nie ma wychodzącego webhooka do subskrypcji. Jeśli same zbudowały bota na OpenAI API, webhook to ich własny kod do napisania. Tak czy inaczej, poszukiwana funkcja to platforma, która emituje zdarzenia o rozmowach i leadach. Tym właśnie jest powyższy katalog zdarzeń.

Błędy, przez które tracisz dane

• Wykonywanie powolnej pracy przed odpowiedzią. Zapis w CRM trwający dwanaście sekund przekracza limit czasu doręczenia, które jest ponawiane — i masz dwie szanse sprzedaży.
• Weryfikowanie sparsowanego JSON-a zamiast surowej treści. Ponowna serializacja zmienia bajty; podpis nigdy się nie zgodzi.
• Subskrybowanie wszystkiego pierwszego dnia. Samo message.created to potrafi być tysiące zdarzeń dziennie; zacznij od tego, na które zareagujesz.
• Ignorowanie lead.failed. Lead jest bezpieczny w panelu, ale nikt nie wie, że trzeba go wysłać ponownie, dopóki coś mu tego nie powie.

Webhooki to ta część chatbota, której nikt nie widzi, a od której wszyscy zależą. Zarejestruj jeden punkt końcowy, zweryfikuj jeden podpis, zbuduj jeden scenariusz, a reszta Twojego stosu zacznie słyszeć, co robi Twój agent.